जनकवि दुर्गालाल श्रेष्ठको राजकीय सम्मानका साथ अन्त्येष्टि: भावपूर्ण बिदाइमा उर्लियो जनसागर

काठमाडौँ, २ भदौ । नेपाली र नेपाल भाषाका शिखर व्यक्तित्व एवं ‘जनकवि’ दुर्गालाल श्रेष्ठको मङ्गलबार साँझ पशुपति क्षेत्रको शोभाभगवतीमा राष्ट्रिय सम्मानका साथ अन्त्येष्टि गरिएको छ । ९३ वर्षको उमेरमा आइतबार राति बुढानीलकण्ठस्थित निवासमा निधन हुनुभएका श्रेष्ठलाई अन्तिम बिदाइ गर्न विभिन्न क्षेत्रका विशिष्ट व्यक्तित्वदेखि हजारौँ शुभेच्छुकहरूको उपस्थिति रहेको थियो ।

स्वर्गीय श्रेष्ठको पार्थिव शरीरमा गृहमन्त्री सुधन गुरुङले राष्ट्रिय झण्डा ओढाएर सम्मान प्रकट गर्नुभयो । अन्त्येष्टि समारोहमा ऊर्जा, जलस्रोत तथा सिँचाइमन्त्री विराजभक्त श्रेष्ठ, संंघीय संसद् राष्ट्रियसभाका सांसद डा. आन्जान शाक्य, पूर्व मन्त्री डा. अजयक्रान्ती शाक्य काठमाडौँ महानगरपालिकाकी कार्यवाहक प्रमुख सुनिता डङ्गोललगायतले पुष्पगुच्छा अर्पण गर्दै अन्तिम श्रद्धाञ्जली दिनुभएको थियो ।

शोभाभगवती लैजानुअघि उहाँको शवयात्राले काठमाडौँका भित्री सहरहरूको परिक्रमा गरेको थियो । डल्लुबाट सुरु भएको शवयात्रा ढल्को, क्षेत्रपाटी, थहिटी, बाङ्गेमुढा, असन, जनबहाल, किलागल र नरदेवी हुँदै पुनः शोभाभगवती पुगेको थियो । शवयात्राका क्रममा सडकको दुवै किनारमा बसेर सर्वसाधारणले आफ्ना प्रिय कविप्रति श्रद्धासुमन व्यक्त गरेका थिए ।

सात दशकभन्दा लामो समयसम्म साहित्यमा समर्पित श्रेष्ठले नेपाली र नेपाल भाषाबीचको साहित्यिक सेतुका रूपमा काम गर्नुभयो । ‘जगदम्बा-श्री’ बाट सम्मानित श्रेष्ठका ‘फूलको आँखामा फूलै संसार’ र ‘सयौँ थरी बाजा एउटै ताल’ जस्ता गीतहरू नेपाली जनजिब्रोमा झुण्डिएका छन् । उहाँले कविता, गीत, बालसाहित्य र नाटकका माध्यमबाट समाज रूपान्तरणमा ठुलो गुन लगाउनुभएको छ ।

वरिष्ठ सङ्गीतकार न्ह्यूँ बज्राचार्यले जनकवि श्रेष्ठको निधनले नेपाली सङ्गीत र साहित्यको आकाशबाट एउटा नक्षत्र अस्ताएको बताउनुभयो । उहाँका शब्दमा रहेको सरलता र मानवीय संवेदनाले हरेक पुस्तालाई ऊर्जा दिइरहने सरोकारवालाहरूको भनाइ छ ।

वि.सं. १९९२ मा काठमाडौँको न्हैकन्तला टोलमा जन्मनुभएका श्रेष्ठले किशोर अवस्थादेखि नै कलम चलाउन सुरु गर्नुभएको थियो । पद्मोदय विद्यालयबाट प्रारम्भिक शिक्षा लिएका उहाँको पहिलो कविता ‘दुई थोपा’ वि.सं. २००९ मा प्रकाशित भएको थियो ।
जनकवि श्रेष्ठको अन्त्येष्टिसँगै नेपाली साहित्यको एउटा स्वर्णिम युगको अन्त्य भएको छ, तर उहाँका सिर्जनाहरू भने नेपाली माटोमा सधैँ गुञ्जिरहनेछन् ।